II 2025r Pomysły Weroniki Sherborne

Pomysły Weroniki Sherborne

Weronika Sherborne (1922–1990) była brytyjską nauczycielką wychowania fizycznego i fizjoterapeutką. Była propagatorką nowoczesnej kinetografii i gimnastyki ekspresyjnej, która czerpała inspirację z prac Rudolfa von Labana, teoretyka tańca i ruchu.

Głównym celem programu Sherborne, znanej jako Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, było wsparcie rozwoju fizycznego, emocjonalnego i społecznego dzieci, zwłaszcza tych z opóźnieniami w rozwoju, niepełnosprawnościami, zaburzeniami emocjonalnymi, nadpobudliwością ruchową oraz problemami w komunikacji.

Sherborne uważała, że ruch jest niezbędnym warunkiem zdrowia i rozwoju, a ograniczenie swobody ruchu może prowadzić do zahamowania prawidłowego rozwoju dziecka. Jej metoda kładzie nacisk na naturalne, spontaniczne ruchy, które pomagają dzieciom lepiej poznawać swoje ciała, poprawiają umiejętności motorowe i rozwijają zdolność do współpracy i nawiązywania relacji z innymi ludźmi.

Główne założenia:

  1. Rozwijanie świadomości własnego ciała: dzieci uczestniczące w zajęciach zyskują lepszą wiedzę o swoich ciałach, ich częściach oraz sposobach ich poruszania się.
  2. Usprawnienie ruchowe: metoda wspomaga rozwój umiejętności motorowych, poprawiając koordynację, równowagę i siłę.
  3. Świadomość przestrzeni: dzieci uczą się lepiej zrozumieć przestrzeń, w której się poruszają, co pomaga w bardziej efektywnym i bezpiecznym poruszaniu się.
  4. Dzielenie przestrzeni z innymi: metoda kładzie nacisk na współpracę i współdziałanie z innymi ludźmi, co sprzyja budowaniu relacji społecznych.
  5. Rozwój emocjonalny: zajęcia stymulują rozwój emocjonalny, pomagając dzieciom lepiej wyrażać swoje uczucia i radzić sobie ze stresem.
  6. Naturalność ruchu: metoda opiera się na naturalnych, spontanicznych ruchach, które są dostosowane do indywidualnych potrzeb i możliwości uczestników.

 

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne w szkole

Rozwój fizyczny, emocjonalny i społeczny dzieci jest kluczowy dla ich sukcesu w szkole. Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne jest doskonałym narzędziem wspomagającym te aspekty. Oto kilka praktycznych wskazówek, jak można zrealizować tę metodę w szkolnym środowisku.

1. Tworzenie przyjaznej przestrzeni

Przygotowanie odpowiedniego środowiska jest kluczowe. Wydziel przestrzeń w sali gimnastycznej lub klasie, gdzie dzieci będą mogły swobodnie się poruszać. Ważne jest, aby była to przestrzeń bezpieczna, wolna od przeszkód, z miękkim podłożem, np. matami gimnastycznymi.

2. Integracja z Programem Nauczania

Metoda Ruchu Rozwijającego może być włączona do zajęć wychowania fizycznego, jak również zajęć edukacyjnych. Można ją stosować w ramach rozgrzewki przed zajęciami sportowymi lub jako element przerwy między lekcjami, aby pomóc dzieciom w relaksacji i skupieniu.

3. Indywidualizacja podejścia

Każde dziecko jest inne, dlatego ważne jest, aby dostosować ćwiczenia do indywidualnych potrzeb i możliwości dzieci. Metoda ta pozwala na różnorodne formy aktywności, od prostych ruchów i ćwiczeń oddechowych, po bardziej zaawansowane formy współpracy i zabawy.

4. Rola Nauczyciela

Nauczyciel odgrywa kluczową rolę w realizacji metody. Powinien pełnić rolę przewodnika, zachęcając dzieci do eksploracji ruchu i wspierania ich w rozwoju. Ważne jest, aby nauczyciel był cierpliwy, empatyczny i otwarty na potrzeby każdego ucznia.

 

5. Współpraca i interakcja

Metoda Sherborne kładzie duży nacisk na współpracę i interakcję między dziećmi. Zachęcaj dzieci do pracy w parach lub małych grupach, aby uczyły się komunikacji, współdziałania i budowania relacji. Wspólne ćwiczenia, takie jak „lustrzane odbicie” ruchów partnera, pomagają w rozwijaniu zaufania i wzajemnego zrozumienia.

6. Ćwiczenia praktyczne

Przykłady ćwiczeń, które można wprowadzić do programu zajęć:

  • ruchy naśladowcze: dzieci naśladują ruchy nauczyciela lub partnera, rozwijając świadomość ciała i koordynację.
  • ruchy z partnerem: dzieci wykonują ćwiczenia w parach, np. przenoszenie się nawzajem lub wspólne przesuwanie obiektów.
  • ruchy eksploracyjne: swobodne poruszanie się, eksperymentowanie z różnymi sposobami poruszania się w przestrzeni oraz odkrywaniu możliwości własnego ciała. Dzieci uczą się, jak kontrolować swoje ruchy, co pozwala im na lepsze zrozumienie siebie i otaczającego świata. W kontekście metody Sherborne ruch eksploracyjny może obejmować zarówno ruchy indywidualne, jak i interakcje z innymi dziećmi, co sprzyja rozwojowi umiejętności społecznych.

7. Regularność i ciągłość

Wprowadzenie Metody Ruchu Rozwijającego do szkoły wymaga regularności i systematyczności. Ważne jest, aby zajęcia odbywały się regularnie, przynajmniej raz w tygodniu, aby dzieci mogły w pełni skorzystać z jej wartości.

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne to ciekawe narzędzie, które może znacząco wpłynąć na rozwój dzieci w szkole. Poprzez zabawę i ruch, dzieci uczą się lepiej rozumieć siebie i innych, rozwijając umiejętności niezbędne w codziennym życiu.

 

Metoda Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne w przedszkolu

Przedszkole to idealne miejsce do wprowadzenia Metody Ruchu Rozwijającego Weroniki Sherborne, ponieważ ruch jest naturalnym elementem rozwoju małych dzieci. Praktyczne pomysły

1. Przygotowanie przestrzeni:

Stwórz bezpieczne i przyjazne środowisko do zabawy i ćwiczeń. Wydziel strefę wolną od przeszkód, wyłóż maty gimnastyczne lub dywany, aby dzieci mogły swobodnie się poruszać i czuły się komfortowo.

2. Codzienne rutyny:

Wprowadź elementy ruchu rozwijającego do codziennych rutyn przedszkolnych, takich jak poranne zajęcia, przerwy między lekcjami czy zajęcia integracyjne. Regularność jest kluczowa, dlatego warto wprowadzać te ćwiczenia na stałe do planu dnia.

3. Ćwiczenia w parach i grupach:

Zachęcaj dzieci do współpracy w parach lub małych grupach. Przykłady ćwiczeń:

  • lustrzane odbicie: dzieci naśladują ruchy partnera, co pomaga w rozwijaniu świadomości ciała i koordynacji.
  • przesuwanie się razem: dzieci w parach przenoszą się nawzajem lub wspólnie przesuwają obiekty, co wspiera współpracę i zaufanie.
  • zabawy w kole: dzieci stoją w kole i wykonują wspólne ruchy, takie jak podnoszenie rąk, klaskanie, kucanie.

4. Ćwiczenia sensoryczne:

  • piłki sensoryczne: dzieci turlają, ściskają i rzucają różnorodne piłki o różnych fakturach.
  • chusty i szarfy: dzieci bawią się kolorowymi chustami i szarfami, na przykład tańcząc z nimi lub rzucając je do góry.
  • poduszki: dzieci balansują na poduszkach, co pomaga rozwijać równowagę i koordynację.

5. Zabawy ruchowe z muzyką:

Muzyka jest doskonałym narzędziem do angażowania dzieci w ruch. Przykłady zabaw:

  • rytmiczne tańce: dzieci poruszają się w rytm muzyki, naśladując proste układy taneczne.
  • zabawy z piosenkami: znane dziecięce piosenki, takie jak „Stary niedźwiedź mocno śpi” czy „Kółko graniaste”, czy inne zabawy muzyczne integracyjne  mogą być świetnym pretekstem do wprowadzenia elementów ruchu rozwijającego.

Wprowadzenie Metody Ruchu Rozwijającego do przedszkola to wspaniała okazja do wszechstronnego rozwoju dzieci na wielu płaszczyznach. Przede wszystkim, metoda ta wspiera rozwój motoryczny, sensoryczny oraz emocjonalny maluchów. Dzięki aktywnościom ruchowym dzieci mogą poprawić swoją koordynację, równowagę oraz zdolności manualne. Co więcej, metoda ta sprzyja budowaniu więzi między dziećmi, a także między dziećmi a nauczycielami, co z kolei wpływa na lepszą integrację społeczną i rozwój umiejętności komunikacyjnych.

Sabina Małek - Galicka

Doradca metodyczny kształcenia specjalnego

sabinamalekgalicka@cen.edu.pl