Zajęcia ruchowe powinny być nie tylko efektywne, ale także zachęcające dla dzieci, ucznia. Nie ma znaczenia czy będzie to lekcja wychowania fizycznego czy inna forma organizacji zajęć ruchowych. Nie ma tutaj również znaczenia etap edukacyjny, który różnicuje stopień obciążenia, trudności i wymagany poziom umiejętności i wiadomości. Do efektywnego zrealizowania zadań zaplanowanych na konkretne zajęcia przyczynia się w dużym stopniu właściwe przygotowanie do wysiłku. Po przez rozgrzewkę w formie ćwiczeń kształtujących, gier i zabaw wprowadzających uczniowie stopniowo przygotowywani są zwiększonej aktywności i wysiłku fizycznego. Już na tym etapie organizacji zajęć planowane są ćwiczenia, zadania kształtujące określone umiejętności ruchowe, doskonalenie wybranych sprawności oraz rozwijanie zdolności motorycznych. Zabawy ruchowe dają ku temu nieograniczone możliwości. Oprócz wpływu na sferę sprawności fizyczno-motorycznej mogą pozytywnie zmotywować dzieci do aktywnego uczestnictwa w zajęciach ruchowych oraz integrować grupę. Przykładowe zabawy, które znajdują się poniżej doskonale sprawdzą się podczas zajęć, kiedy to dostaniemy pod swoje skrzydła nowe klasy, nowy oddział, nowych uczniów. Nie wymagają one zaplecza sprzętowego Zapotrzebowanie na sprzęt jest znikome, dlatego z powodzeniem może wykorzystać je każdy nauczyciel, zarówno wychowania fizycznego jak i nauczyciel nauczania początkowego, wychowania przedszkolnego lub wychowawca świetlicy. Zabawy są mniej i bardziej dynamiczne, wybieramy te, które pasują do naszej grupy. Pamiętajmy, że wszystkie można dowolnie modyfikować, kreatywne podejście jest jak najbardziej wskazane. Pracując z grupą młodszych dzieci możemy mieć pewność, że chęci do zabawy nie zabraknie.
RADOSNE POWITANIA
Uczniowie przemieszczają się w dowolnym kierunku na wyznaczonym terenie i jak najwięcej razy witają się, za każdym razem z inną osobą, w sposób określany przez prowadzącego:
Modyfikacja: bawimy się zgodnie z opisem powyżej. Po każdym powitaniu uczeń musi dotknąć dowolną lub wybraną częścią ciała znacznika (linie lub rogi boiska na sali, drzewa czy kamienie w przypadku zajęć w terenie), a następnie wraca do zabawy.
Modyfikacja: bawimy się zgodnie z opisem powyżej. Po każdym powitaniu uczeń musi jak najszybciej udać się na wyznaczone pole (przylegające bezpośrednio do terenu zabawy) i wykonuje samodzielnie 8–12 powtórzeń ćwiczeń kształtujących, a następnie wraca do zabawy.
LUDZIE DO LUDZI
Prowadzący pozostaje w kole. Wszyscy uczestnicy dotykają prowadzącego. Po wykonaniu wskazanej czynności wracają uczestnicy do środka. Ostatnia osoba wykonuje dodatkowe zadanie np.: śpiewa, podskakuje. Może to być również ćwiczenie demonstrowane we wcześniejszych zabawach. Polecenia to np.: przywitaj się z 5 osobami, zrób obrót o 360’.
Modyfikacja: wszyscy uczestnicy zabawy dobierają się w pary, jedna osoba musi zostać bez dwójki. Osoba bez pary wydaje polecenia np. "ręce do rąk" - uczestnicy w parach dotykają się rękami itd., "stopy do stóp", "głowy do głów" - uczestnicy w parach wykonują wszystkie te polecenia. Tylko na hasło "ludzie do ludzi" należy szybko znaleźć sobie innego partnera. Osoba bez pary korzysta z okazji, by złapać kogoś do dwójki a osoba, która zostanie sama wydaje teraz polecenia. Może ona wymyślać inne hasła np. "kciuk do nosa", "plecy do pleców" itd.
WITAMY SIĘ
Prowadzący dzieli uczestników na 2 grupy, które tworzą 2 koła: wewnętrzne i zewnętrzne, tak aby każdy miał parę w drugim kole. Prowadzący wydaje polecenie, po którym członkowie wewnętrznego koła robią jeden krok w lewo, aby stanąć przed kolejną osobą. Polecenia prowadzącego: witamy się jak… zupełnie obcy ludzie, którzy widzą się po raz pierwszy; jak serdeczni przyjaciele; jak wrogowie; jak staruszkowie; jak wojskowi; jak nauczyciel do spóźnionego ucznia; jak dzieci itp.
SZYBKIE FORMACJE
Uczniowie przemieszczają się w dowolnym kierunku na wyznaczonym terenie i obserwują prowadzącego. Nauczyciel w dowolnym momencie pokazuje ramionami gesty oznaczające ustawienie się uczniów w określonych formacjach: ramię wyprostowane w górę – uczniowie w rzędzie za prowadzącym; ramię wyprostowane w bok – uczniowie w szeregu na przedłużeniu ramienia prowadzącego; ramiona splecione przed sobą – uczniowie na obwodzie koła, prowadzący w środku formacji. Uczeń, który ustawi się ostatni, otrzymuje zadanie wymyślenia dla całej grupy ćwiczenia kształtującego.
Modyfikacja: uczniowie przemieszczają się w dowolnym kierunku na wyznaczonym terenie i obserwują prowadzącego. Nauczyciel w dowolnym momencie przekazuje informację słowną dot. formacji, w której mają ustawić się uczniowie (koło, kwadrat, trójkąt, szereg, rząd, litera A, cyfra 6, itp.) i równocześnie na palcach ręki (lub rąk) nad własną głową pokazuje liczbę osób tworzących daną formację. Np. trzy osoby tworzą trójkąt. Kto zostanie bez możliwości ustawienia się w zadanej formacji (np. cztery osoby tworzą kwadrat, a mamy 17 osób ćwiczących) lub ustawi się ostatni, otrzymuje zadanie wymyślenia dla całej grupy ćwiczenia kształtującego.
PIŁKA W TUNELU
Na początku zabawy nauczyciel podaje pozycję do utworzenia tunelu, np. w rozkroku w rzędzie. Uczniowie przemieszczają się w dowolnym kierunku na wyznaczonym terenie i obserwują prowadzącego. Nauczyciel w dowolnym momencie toczy piłkę po podłożu. Zadaniem uczniów jest stanąć w odpowiedniej pozycji tak, aby piłka przetoczyła się przez cały tunel utworzony z uczniów. Jeśli ktoś dotknie piłki lub nie zdąży ustawić się w tunelu, otrzymuje zadanie wymyślenia dla całej grupy ćwiczenia kształtującego.
CZWARTY BEREK DZIELI
Jedna osoba jest berkiem. Berek łapie uciekających. Złapana osoba dołącza do berka, tworząc dwójkę/parę, która łapie kolejne osoby. Jeśli berek składający się z trzech osób złapie czwartą, wówczas „czwarty berek dzieli” – czyli czwórka dzieli się na połowę – powstają dwie pary, które są berkami i ganiają kolejne uciekające osoby.
BEREK SKANER
Złapana osoba przez berka zatrzymuje się w miejscu. Aby ją uwolnić dwie osoby podchodzą do niej, chwytają się za ręce i od góry opuszczają złączone ręce w dół „skanują” złapanego.
